Zehra Eğitim ve Kültür Derneği

Afâtı semâviyeler çeşitli yollarla vücûda gelen felâket sedeler yoluyla mağdur kalan insanların uğramış olduğu felâket sedelerden insanlar herhangi bir dinde olurlarsa olsunlar felâket sedelerin verdiği zararlar mukâbilinde Allâhu Teâlâ’nın mutlakâ öyle insanları hasenatlara nâil buyurarak on beş yaşına kadar olan gayri müslim olan çocukların şühedâlık rütbelerine erişeceklerini ve on beş yaşından yukarı olan mazlum olan felâket sedeler karşısında mağdur kalan insanlarında yüz derece daha fazîletlere nâil olarak çekmiş oldukları felâketlerin vermiş olduğu acıların herhangi bir dine mahsus olurlarsa olsunlar onların cehennemden çıkmalarına sebeb olacakdır, diye Risâlei nur eserinde zikretmişlerdır. Cehennem ateşlerinden kurtulmanın yolunun Kur’ânı Kerim’den geçtiğini ya unutmuş veyâhutda müşrikler, kâfir ve münâfıklar hakkındaki âyeti kerimeleri okumamışlardır. Evet her doğan çocuklar fıtratı islam üzere doğar. Şâyet, ölüm vâkî olacak olursa fıtratı islam üzere öleceklerdır. Şühedâlık rütbesine yükselecekler diye islam dîninde hiçbir kayıtta yokdur. On beş yaşlarından yukarıda zulme veyâhutda felâket sedeler altında ölenler içinde ayrı bir dereceler vererek, çekmiş oldukları çileler onların küfrüne kefâret olarak cehennemden çıkacaklarına dâirde hiçbir kayıtda yokdur. Bu gibi uyduruk sözler, hükümler îsevîliğe bağlı olan gizli bir muhabbetin eseridır. Rus harbinde olsun, dünyâ âleminde olsun her nerede olursa olsun haksızlığa uğrıyan islam olsun kâfir ve münâfıklar ve müşrikler olsun mutlakâ kişilerden haklarını almak hakkına hâiz olacaklardır. Lâkin müşrik ve kâfir, münâfıklar için görülen haksızlığın çekilen çile ve cefâların mukâbili olarak cennete girmek cehennemden çıkmak yolunda böyle bir haklara, Allâhu Teâlâ kâfir ve müşrikler, münâfık olan insanlara böyle bir hak tanımamışlardır. Sâdece Said Nursi’nin kendi kendisine olan Allâhu Teâlâ’nın hudutlarını aşan, yanlış olan tahatturatından geçen düşünceleriyle evham etdiği hayallerdır. Allâhu Teâlâ Kur’ânı Kerim’inde müşrik ve kâfirler hakkında nice şitdetli olarak indirdiği âyeti kerimeleri mevcut olmaktadır. Allâhu Teâlâ’nın koymuş olduğu sınırları aşmak kimsenin haddi ve hakkı değildır. Tarafı ilâhiyeden gelen emirleri aynen kabül etmekde mü’min olanların vasfıdır. Saidi Nursi’nin kendi fikrine dayanarak tevîlatda bulunması Allah Resûlü’ne meydan okuyan putperestliği, islam dînindeki fazîlet ve şereflere vâris kılması mutlakâ yanlış olan bir hükümdur.
Kur’ânı Kerim’de kâfirler ve müşrikler hakkında indirilen âyeti kerimelerde, kâfir ve müşriklerin ebedî ve dâimî olarak cehennem çukurlarında kalacakları bildirilmektedır. Şayet, Saidi Nursi’nin beyan etdiği gibi Allâhu Teâlâ helak etmiş olduğu kullarını, kullarının helâkinden sonra onlara merhamet buyurarak Rahim olsaydın Nuh Aleyhisselâm’ın kavminden Sâlih aleyhisselâm’ın kavminden, denizde boğulan firavunun askerlerinden, yerin dibine geçen Lut Âleyhisselâm’ın kavminden de örnekler verirken onların içindende putperestlerden on beş yaşına kadar olan putperest çocuklarından, yaşlı olan inkarcı putperestlerdende rahmetine erişenlerin olduğunu mutlakâ duyururlardın. Onların azdıklarını sapdıklarını bildirirken, ilâhî çağrıya uymayıb isyan etdikleri için o kavimleri gadabından helak etdiğini bildirir. Bu yollada kâfir ve müşrik olan kavimler azıb sabdıkcada âkıbetlerinin gadabı ilâhiyeye uğramalarıyla helak olacaklarını duyurur. “LA YÜS’EL AMMÂ YEF’AL” âyeti kerimesine göre de Allâhu Teâlâ yapdığı şeylerin sorumlusu deyildır. Mâlikel mülkdur, mülkünde istediği gibi hükmünü tehakkum etdirecekdır.
Hazireti İsâ Aleyhisselam ikinci kez yeryüzüne inişinde hiristiyanlık dînini yeniden tesis ederek dîni islamla dengeleşerek geçmiş olan îsevîlik yeniden din olarak islam dîni ile bir arada din olarak gelmiyecekdır. Din, dîni islam olarak kıyâmete kadar devam edecekdır. Değil Hazireti İsâ Aleyhisselam cümle embiyâ ve mürseliynde gelseler cümleside Muhammed Aleyhisselâm’ın vaz etmiş olduğu dîni islamda içtimâ edeceklerdır. İsâ aleyhisselam tebligâtında en son Nebî olan Muhammed Aleyhisselam’ın geleceğini tembih eylemişlerdi. Kavmine, mutlakâ benden sonra gelecek olan Resûle tâbî olun diye vasiyet eylemişlerdi. İsâ aleyhisselâm’ın ikinci kez gelişi îsevîlik dînini ihdas yolunda olmayıb, ümmetine olan vasiyetlerini hatırlatmak ve kendisi hakkında yapılan yanlış isnatların doğru olmadığını bildirmek, kendisininde Allâhu Teâlâ’nın kulu ve Resûlü olduğunu bildirmekdi. Allâhu Teâlâ’nın ne oğlu nede âilesinin olmadığını, Hazireti İsâ’nın annesi Meryem’inde Allâh’ın kulu olduğunu bildirmekdır. Yoksa insanlığın benimsemiş olduğu hiristiyanlığı getirmek deyildır. Bu bir vâdi ilâhîdır ki, ulûhiyetine yapılan yanlış isnatların yakışmaz ve yalan uydurma şeyler olduğunu îsevîlere şu âlemi dünyâda birkez daha duyurmakdır.